اضاعة الفرصة غصة.
ترجمه :
ضايع كردن اوقات فرصت و فراغت را به بيكارى و كسالت باعث غصه و اندوه است در آن وقتى كه فرصت از
دسته رفته و كار گذشته است پس عاقل آنست كه اوقات فراغ خود را غنيمت شمرد و نگذارد كه بيخود از
دستش برود.
و فى المثل: انتهزوا الفرص فانها تمرمر السحاب.
يعنى در مثل است كه غنيمت بشمريد فرصتها را چه آنكه زمان فرصت مىگذرد مانند گذشتن ابر.
|
تا توانستم ندانستم چه سود |
چونكه دانستم توانستن نبود |
و فى الحديث: من ساوى يوماه فهو مغبون.
|
جوانا ره طاعت امروز گير كه فردا جوانى نيايد زپير قضا روزگارى ز من در ربود كه هر روزش از پى شب قدر بود من آنروز را قدر نشناختم بدانستم اكنون كه درباختم بغفلت بدادم زدست آب پاك چه چاره كنون جز تيمم بخاك چه شيبت در آمد بروى شباب شبت روز شد ديده بركن زخواب كنون كوش كاب از كمر درگذشت نه وقتى كه سيلاب از سرگذشت مكن عمر ضايع بافسوس و حيف |
|
كه فرصت عزيز است و الوقت ضيف
منبع : شرح صد کلمه قصار
