امام على(عليه السلام) الگوى كامل فرهنگ ساده زيستى بود.
دركمك به همسر، گندم را با آسياب سنگى آرد مىكرد و در كار خانه حضور جدّى داشت.
از لباسهاى معمولى كه عموم مردم مىپوشيدند استفاده مىكرد،
روزى به بازار رفت و به لباس فروشان ندا داد كه چه كسى پيراهن 3 درهمى دارد؟
مردى گفت : در مغازه من موجود است، حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) آن را خريد و پوشيد.
خانهاى چون خانه ديگران داشت،
و اسبى يا الاغى كه همگان در اختيار داشتند بكار مىگرفت و روزى شمشير خود را فروخت تا مشكل اقتصادى
خانواده را حل كند.
هارون بن عنتره مىگويد : در شهر خورنق هوا سرد بود، على(عليه السلام) راديدم كه قطيفه اى برخود پيچيده و
از سرما رنج مىبرد، گفتم از بيت المال سهمى بردار.
امام على(عليه السلام) پاسخ داد :
چيزى از مال شما برنمىدارم و اين قطيفه را كه مىبينى برخود پوشاندهام آن را از مدينه همراه آوردهام.
نان خشكيده مى خورد كه دخترش امّ كلثوم وقتى نان جوين خشك را بر سفره پدر ديد اشكش جارى شد.
در اوائل زندگى، شب ها با همسرش برروى پوستينى مىخوابيد كه در روز بر روى آن شتر را علوفه مىداد.
منبع: الگو های رفتاری امام علی (ع)
